Πόνος ώμου

Παθήσεις

Παθήσεις ώμου

Παθήσεις ώμου

 

Ο ώμος είναι η πιο κινούμενη άρθρωση στο ανθρώπινο σώμα. Μια ομάδα τεσσάρων μυών και οι τένοντες τους, που ονομάζονται στροφικό πέταλο, δίνουν στον ώμο το ευρύ φάσμα της κίνησής του. 

Ποια είναι τα αίτια ανάπτυξης πόνου στον ώμο

  • Η τενοντίτιδα του στροφικού  πετάλου
  • Η αρθρίτιδα
  • Η ανάπτυξη οστεόφυτων
  • Η θυλακίτιδα (bursitis)
  • Το κάταγμα
  • Το εξάρθρημα
  • Η διάσταση της άρθρωσης
  • Η συμφυτική θυλακίτιδα (παγωμένος ώμος)
  • Η υπέρχρηση ή ο τραυματισμός κοντινών τενόντων, όπως του δικεφάλου
  • Ο τραυματισμός νευρικών δομών
  • Οι ρήξεις τενόντων του στροφικού πετάλου
  • Η κακή στάση, τα μηχανικά αίτια

Τι προκαλεί πόνο με περιορισμένο εύρος κίνησης του ώμου

  • Η οστεοαρθρίτιδα του ώμου και της ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης
  • Η θυλακίτιδα
  • Το Σύνδρομο στροφικού πετάλου

Τι προκαλεί πόνο χωρίς περιορισμένο εύρος κίνησης του ώμου

  • Το Σύνδρομο πρόσκρουσης
  • Η υπακρωμιακή θυλακίτιδα
  • Η αστάθεια του ώμο

Ποιες άλλες παθήσεις δύναται να εκδηλωθούν με  πόνο στον ώμο

  •  Η αυχενική ριζίτιδα
  • Το Σύνδρομο βραχιονίου πλέγματος
  • Η κακοήθεια στην κορυφή του πνεύμονα

 

Ποιες είναι οι τεχνικές ελάχιστα παρεμβατικής διαχείρισης του πόνου στον ώμο

 
 
Όταν η συντηρητική αντιμετώπιση δεν  έχει το αναμενόμενο αποτέλεσμα και δεν υπάρχει σαφής ένδειξη χειρουργικής παρέμβασης, οι ελάχιστα επεμβατικές θεραπείες πόνου αποτελούν την καλύτερη επιλογή. Ο συνδυασμός τους με φυσικοθεραπεία μπορεί να δώσει γρήγορα και ιδιαίτερα ικανοποιητικά αποτελέσματα.

  • Ενδοαρθρική έγχυση στεροειδών, έγχυση στον υπακρωμιακό θύλακο
  • Ενδοαρθρική Οζονοθεραπεία
  • Φαρμακευτικό block  υπερπλάτιου νεύρου
  • Εφαρμογή παλμικής ραδιοσυχνότητας στο υπερπλάτιο νεύρο
  • Απονεύρωση της άρθρωσης με χρήση ραδιοσυχνοτήτων ή κρυοπηξίας
  • Εγχύσεις πλάσματος πλούσιου σε αιμοπετάλια και προλοθεραπεία για συνδεσμική ενδυνάμωση

 

Τι είναι η ενδοαρθρική έγχυση στον ώμο

Πρόκειται για χορήγηση διαλύματος στεροειδών και τοπικού αναισθητικού για τη θεραπεία του πόνου και της φλεγμονής στον ώμο, με στόχο την επαναφορά της κινητικότητας και της λειτουργικότητάς του.
Η επίδραση του τοπικού αναισθητικού θα περάσει σε 4 ώρες περίπου. Τα στεροειδή αρχίζουν να λειτουργούν συνήθως σε 2-3 ημέρες. 
Η ανακούφιση από τον πόνο μπορεί να κρατήσει από μερικές εβδομάδες μέχρι και αρκετούς μήνες, ειδικά όταν συνδυασθεί με κατάλληλο πρόγραμμα φυσικής αποκατάστασης.

 

 

Τι είναι ο φαρμακευτικός αποκλεισμός  και η εφαρμογή παλμικής ραδιοσυχνότητας στο υπερπλάτιο νεύρο

Η νευροπάθεια του υπερπλάτιου νεύρου μπορεί να αποτελέσει αιτία επίμονου, διαξιφιστικού πόνου σε ασθενείς με κατάγματα του ώμου και σε αθλητές, όπου μπορεί να παρατηρηθεί τραυματική έλξη του ώμου. Το υπερπλάτιο νεύρο είναι ευάλωτο στη συμπίεση. Το φαρμακευτικό block του νεύρου και ακολούθως η νευρόλυση με χρήση παλμικής ραδιοσυχνότητας, ανακουφίζουν  από τον πόνο, χωρίς να χαθεί η κινητικότητα του άνω άκρου. Η διαδικασία νευρόλυσης αποτελεί μια ελάχιστα παρεμβατική πράξη, διενεργούμενη με υπερηχογραφική καθοδήγηση. Οι ασθενείς που έχουν ανταποκριθεί θετικά στον φαρμακευτικό  νευρικό αποκλεισμό είναι ιδανικοί υποψήφιοι για την εφαρμογή της θεραπείας αυτής, η οποία θα προσφέρει μακρό σε διάρκεια αποτέλεσμα.

 

 

Τι είναι η απονεύρωση του ώμου με θερμοπηξία ή κρυοπηξία

Η οστεοαρθρίτιδα του ώμου αποτελεί αιτία σωματικής αναπηρίας και ψυχικής δυσφορίας. Η  μη χειρουργική αντιμετώπιση συχνά δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει πλήρως τον χρόνιο πόνο στις αρθρώσεις. Επιπλέον, ένας μεγάλος αριθμός ασθενών δεν είναι κατάλληλος για χειρουργική επέμβαση λόγω υποκείμενων σοβαρών προβλημάτων υγείας.  Η κατάλυση με ραδιοσυχνότητες (RFA) ή κρυοκατάλυση (cryoablation) των αρθρικών αισθητήριων νευρικών ινών μπορεί να αναστείλει  τη μετάδοση των αισθητικών σημάτων πόνου, προσφέροντας έτσι ουσιαστική ανακούφιση. Οι αρθρικοί αισθητικοί κλάδοι του υπερπλάτιου, του μασχαλιαίου και του πλάγιου θωρακικού νεύρου στοχεύονται κατά τη διάρκεια της μεθόδου, οι οποίοι αποτελούν την κύρια πηγή αισθητικής νεύρωσης του ώμου. 

Η ελάχιστα επεμβατικές αυτές τεχνικές  ενδείκνυνται επίσης,  για  συμπτωματική ανακούφιση σε ασθενείς που έχουν επίμονο πόνο μετά από χειρουργική επέμβαση αντικατάστασης της άρθρωσης.

Εφαρμόζονται με τοπική αναισθησία σε ξύπνιο ασθενή και κάτω από συνεχή ακτινοσκοπικό έλεγχο.

                   

 

Τι είναι ο Παγωμένος ώμος

Ο Παγωμένος ώμος αφορά σε ανάπτυξη συμφυτικής θυλακίτιδος, που οδηγεί σταδιακά σε αγκύλωση της άρθρωσης. Κύρια χαρακτηριστικά της πάθησης  αποτελούν ο σταδιακά αυξανόμενος χρόνιος πόνος και ο περιορισμός όλων των κινήσεων της άρθρωσης, τόσο των ενεργητικών όσο και των παθητικών, προς όλες τις κατευθύνσεις. 
Η νόσος εμφανίζεται συχνότερα σε γυναίκες και σε ασθενείς που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη, ρευματοειδή αρθρίτιδα, θυρεοειδοπάθεια ή άλλες ορμονικές διαταραχές. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί μετά από τραυματισμό ή χειρουργική επέμβαση στον ώμο, μετά από παρατεταμένη ακινησία αυτού. Επιρρεπείς είναι επίσης και οι ασθενείς με αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και καρδιαγγειακές παθήσεις. Ο κύριος ιστός που προσβάλλεται είναι ο αρθρικός θύλακος. Η φλεγμονή αυτού οδηγεί σε απώλεια της ελαστικότητας των συνδετικών ιστών που περιβάλλουν την άρθρωση. Οι ιστοί αυτοί υπερτρέφονται και σφίγγονται , περιορίζοντας έτσι την κινητικότητα της άρθρωσης. Τα συμπτώματα της πάθησης είναι ο έντονος πόνος, το οίδημα και η δυσκαμψία που εξελίσσεται σε ακινησία. Η νόσος εξελίσσεται σε 3 στάδια και υποχωρεί συνήθως μέσα σε δύο χρόνια από την εμφάνισή της. Η νόσος αντιμετωπίζεται με αντιφλεγμονώδη φάρμακα, τροποποίηση της δραστηριότητας και φυσικοθεραπεία- κινησιοθεραπεία. Οι εγχύσεις κορτικοστεροειδών στην άρθρωση υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση μπορούν να βοηθήσουν σημαντικά στην υποχώρηση του πόνου. Οι εγχύσεις υαλουρονικού και η κινησιοθεραπεία θα βοηθήσουν στην αποκατάσταση της κινητικότητας της άρθρωσης.

 

Τι είναι η Τενοντίτιδα του ώμου

Η τενοντίτιδα του ώμου προκαλείται συχνά από υπερβολική χρήση ή τραυματισμό του ώμου. Είναι συχνή σε αθλητές και σε όσους έχουν υποστεί τραύματα στον ώμο. Τενοντίτιδα του ώμου είναι η φλεγμονή  των τενόντων στο στροφικό πέταλο  του ώμου. Οι τένοντες  αυτοί βοηθούν να σηκώσουμε και να περιστρέψουμε το χέρι μας. Επί ανάπτυξης  τενοντίτιδας, οι καθημερινές δραστηριότητες γίνονται επώδυνες και δύσκολες. Ο ώμος εμφανίζει έντονη ευαισθησία, πρήξιμο και αδυναμία. Οι τένοντες που αποτελούν το στροφικό πέταλο του ώμου είναι ο υπερακάνθιος, ο υπακάνθιος, ο υποπλάτιος και ο  έλασσον στρογγύλος. Οι περισσότερες τενοντίτιδες αντιμετωπίζονται επιτυχώς συντηρητικά, με περιορισμό της δραστηριότητας, αντιφλεγμονώδη  φάρμακα, εγχύσεις τοπικών αναισθητικών και στεροειδών, φυσικοθεραπεία και ασκήσεις ενδυνάμωσης.
Οι εγχύσεις πλάσματος πλούσιου σε αιμοπετάλια και η προλοθεραπεία δρουν αναγεννητικά στην διαδικασία επούλωσης της φθοράς του τένοντα.

 

Τι είναι οι ρήξεις του στροφικού πετάλου

 

Το πέταλο των στροφέων του ώμου (Rotator cuff) καλύπτει στην κεφαλή του βραχιονίου και αποτελείται από τους τένοντες τεσσάρων μυών που είναι υπεύθυνοι για την έσω, έξω στροφή και απαγωγή–ανύψωση  του ώμου. Οι μύες αυτοί είναι ο υπερακάνθιος ο υπακάνθιος, ο υποπλάτιος και ο έλάσσον στρογγύλος. Το στροφικό πέταλο σταθεροποιεί τον ώμο, διατηρώντας την κεφαλή του βραχιονίου οστού μέσα στην ωμογλήνη της ωμοπλάτης. Οι ρήξεις του στροφικού πετάλου διακρίνονται σε οξείες  που οφείλονται συνήθως σε τραυματισμό του ώμου, και χρόνιες που είναι συνήθως εκφυλιστικής αρχής. Οι χρόνιες ρήξεις απαντώνται συχνότερα σε ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας και αφορούν συνήθως στον υπερακάνθιο τένοντα. Οι οξείες ρήξεις συναντώνται σε νεότερους ασθενείς, με συχνότερη την ρήξη του υποπλάτιου τένοντα. Τα  συμπτώματα της ρήξης είναι αρκετά έντονα και επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό την καθημερινότητα του ασθενούς. Το κύριο σύμπτωμα είναι ο πόνος  που εντοπίζεται στην περιοχή του ώμου, αλλά συχνά αντανακλά έως και τον αγκώνα ή/και σε όλο το άνω άκρο. Ο πόνος είναι εντονότερος το βράδυ. Συνυπάρχει η αίσθηση τριξίματος κατά τις κινήσεις του ώμου. Η κινητικότητα  είναι περιορισμένη ακόμη και κατά τη διενέργεια απλών κινήσεων με ανύψωση και στροφή του άνω άκρου. Ο πόνος γίνεται πιο έντονος το βράδυ, διαταράσσοντας τον ύπνο του ασθενούς. Η θεραπευτική προσέγγιση της ρήξης έχει να κάνει με το μέγεθος της βλάβης. Η μερικού πάχους ρήξεις μπορούν να αντιμετωπισθούν συντηρητικά με περιορισμό της δραστηριότητας, φαρμακευτική αγωγή, τοπικές εγχύσεις στον υπακρωμιακό ορογόνο θύλακο και φυσικοθεραπεία σε δεύτερο χρόνο.
Οι ολικές ρήξεις χρήζουν χειρουργικής αντιμετώπισης.

 

Τι είναι η αρθρίτιδα της ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης

 

Η ακρωμιοκλειδική  άρθρωση είναι η περιοχή του ώμου όπου το έξω όριο της κλείδας αρθρώνεται με το ακρώμιο  της ωμοπλάτης. Μεταξύ των δύο οστικών επιφανειών υπάρχει ένας ινοχόνδρινος ιστός, ο οποίος απορροφά τις φορτίσεις που δέχεται η άρθρωση. Η αρθρίτιδα  αναπτύσσεται λόγω σταδιακής φθοράς του ιστού αυτού με σύγχρονη ανάπτυξη οστεόφυτων. Είναι συχνότερη σε άτομα που σηκώνουν πολλά βάρη, ιδίως αθλητές. Προκαλεί έντονο, εντοπισμένο πόνο. Συντηρητικά αντιμετωπίζεται με περιορισμό της δραστηριότητας, αντιφλεγμονώδη φάρμακα, έγχυση στεροειδούς μέσα στην άρθρωση και φυσικοθεραπεία.