Written

Τι είναι ο καρκινικός πόνος

Πόνος βιώνεται από το 20-50% των ασθενών όταν διαγιγνώσκονται ή υποβάλλονται σε θεραπεία για κακοήθη νόσο και στο 55-85% των ασθενών με καρκίνο τελικού σταδίου. Τα διάφορα αναλγητικά φάρμακα και ιδίως τα οπιοειδή αδυνατούν συχνά να ελέγξουν τον πόνο και η αλόγιστη χρήση τους επιπλέκεται με σοβαρές συστηματικές παρενέργειες.

Τι είναι η επεμβατική διαχείριση του καρκινικού πόνου

Η επεμβατική αντιμετώπιση του καρκινικού πόνου μέσω εφαρμογής ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών έρχεται να δώσει λύση σε περιπτώσεις πόνου ανθεκτικού στην φαρμακευτική αγωγή και σε ασθενείς όπου η φαρμακευτική αγωγή συνδέεται με σημαντικές παρενέργειες. Ένας ασθενής μπορεί να χρειασθεί να δοκιμάσει διαφορετικές επεμβατικές τεχνικές ή συνδυασμό τεχνικών ως μέρος ενός ολοκληρωμένου σχεδίου διαχείρισης του πόνου.

Ποια είναι η κατάλληλη προσέγγιση του καρκινικού πόνου

Ο καρκινικός πόνος είναι συχνά πολύπλοκος και πολυπαραγοντικός και η ορθή προσέγγισή του απαιτεί στενή συνεργασία με τον ογκολόγο, προς καθορισμό του αιτίου του πόνου, επιλογή της ενδεδειγμένης κάθε φορά θεραπείας και ελαχιστοποίηση των κινδύνων που ενέχει η χρήση κάθε θεραπείας. Κύριος θεραπευτικός στόχος  είναι η βελτίωση της ποιότητας ζωής και της ψυχολογίας του ασθενούς.

Ποια είναι τα κλινικά σύνδρομα χρόνιου καρκινικού πόνου

• Σύνδρομα πόνου από άμεση διήθηση ή πίεση  μαλακών ιστών, οστικών δομών, νευρικών πλεγμάτων και περιφερικών νεύρων κατά την εξάπλωση του όγκου
• Μετεγχειρητικά σύνδρομα πόνου
• Σύνδρομα πόνου μετά από ακτινοθεραπεία ή χημειοθεραπεία
• Σύνδρομα πόνου που δεν σχετίζονται άμεσα με τον καρκίνο, όπως ο μυοσκελετικός πόνος, οι αρθραλγίες, η κεφαλαλγία, η μεθερπητική νευραλγία

Που στηρίζεται η επιτυχής διαχείριση του πόνου

Η επιτυχής διαχείριση του πόνου εξαρτάται από τον εντοπισμό αρχικά της πηγής του και από την διαμόρφωση ενός εξατομικευμένου θεραπευτικού πρωτοκόλλου βάσει των αναγκών του ασθενούς, των επιθυμιών του, των λοιπών προβλημάτων υγείας και του προσδόκιμου επιβίωσης. Η ψυχολογική υποστήριξη του ασθενούς είναι ζωτικής σημασίας σε κάθε βήμα της θεραπείας.

Ποιες είναι οι ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές διαχείρισης του καρκινικού πόνου

• Νευρικοί αποκλεισμοί
• Εγχύσεις σε αρθρώσεις
• Αποκλεισμοί συμπαθητικών πλεγμάτων
• Νευρολυτικά block
• Κατάλυση νεύρων με ραδιοσυχνότητες
• Κατάλυση νεύρων με κρυοπηξία
• Αντλίες ενδοφλέβιας ή υποδόριας έγχυσης φαρμάκων
• Ενδοκοιλιακή έγχυση φαρμάκων (reservoir omaya)
• Ενδοραχιαία έγχυση φαρμάκων (αντλίες πόνου)
• Κυφοπλαστική και σπονδυλοπλαστική

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα επιλογής ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών

• Εφαρμόζονται με τοπική αναισθησία ή ήπια καταστολή
• Δύναται να εκτελεσθούν με ασφάλεια σε ασθενείς με βεβαρυμένο παθολογικό υπόστρωμα
• Έχουν υψηλά ποσοστά επιτυχίας όταν εφαρμόζονται βάσει σαφών ενδείξεων και υπό ακτινοσκοπική ή υπερηχογραφική καθοδήγηση
• Χρήζουν ημερήσια ή καθόλου νοσηλείας
• Εξασφαλίζουν επαρκή διάρκεια ανακούφισης
• Δύναται να επαναληφθούν χωρίς πρόβλημα μετά το πέρας της διάρκειας δράσης τους
• Έχουν χαμηλά ποσοστά επιπλοκών όταν εφαρμόζονται από κατάλληλα εκπαιδευμένους ιατρούς
   

Τι είναι οι νευρικοί αποκλεισμοί

Πρόκειται για αποκλεισμούς κεντρικών ή περιφερικών νευρικών δομών με χρήση φαρμακευτικών ουσιών (τοπικών αναισθητικών και στεροειδών) υπό ακτινοσκοπική ή υπερηχογραφική καθοδήγηση. Στους νευρικούς αποκλεισμούς ανήκουν οι επισκληρίδιες εγχύσεις στην σπονδυλική στήλη, τα block των ινιακών και των μεσοπλεύριων νεύρων, οι εγχύσεις στο γασσέρειο και στο σφηνοϋπερώιο γάγγλιο, τα block των συμπαθητικών γαγγλίων και πλεγμάτων, οι αποκλεισμοί της αισθητικής νεύρωσης των αρθρώσεων και ο αποκλεισμός διαφόρων περιφερικών αισθητικών ή/και κινητικών νεύρων.

Τι είναι οι ενδοαρθρικές εγχύσεις

Η έγχυση κατάλληλων ουσιών στην άρθρωση βοηθά αφενός στην ομαλοποίηση της λειτουργίας της και αφετέρου στην ελάττωση της φλεγμονής και του σπασμού των υπερκείμενων μυών. Οι εγχύσεις με τοπικά αναισθητικά, κορτιζόνη, υαλουρονικό  ή πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια εφαρμόζονται θεραπευτικά στο γόνατο, τον ώμο, το ισχίο, την ιερολαγόνια άρθρωση και τις ζυγοαποφυσιακές αρθρώσεις (facet) της σπονδυλικής στήλης.

Τι είναι οι εμφυτεύσεις reservoir σταθερής ενδοκοιλιακής έγχυσης φαρμάκων

Η ενδοκοιλιακή έγχυση μορφίνης ενδείκνυται σε ασθενείς με καρκινικό πόνο ανθεκτικό σε κάθε μορφή συντηρητικής αντιμετώπισης. Η μορφίνη εγχύεται στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό  μέσω καθετήρα που εμφυτεύεται στο μετωπιαίο κέρας των πλάγιων κοιλιών του εγκεφάλου και συνδέεται με ένα ρεζερβουάρ Ommaya που τοποθετείται υποδορίως κάτω από το δέρμα του τριχωτού της κεφάλης. Το reservoir ανατροφοδοτείται με φάρμακο σε τακτά χρονικά διαστήματα. Μέσω του συστήματος δύναται να χορηγηθούν και χημειοθεραπευτικοί παράγοντες.

Τι είναι η εμφύτευση αντλίας συνεχούς ενδοραχιαίας έγχυσης αναλγητικών

Η  απευθείας χορήγηση φαρμάκων στον υπαραχνοειδή χώρο της σπονδυλικής στήλης δίνει τη δυνατότητα μεταφοράς μιας φαρμακευτικής ουσίας απευθείας στο επιθυμητό σημείο δράσης, δηλαδή σε συγκεκριμένους υποδοχείς του νωτιαίου μυελού. Καθώς το φάρμακο εγχύεται απευθείας στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό συνδυάζεται η επίτευξη του μέγιστου θεραπευτικού αποτελέσματος με τη μικρότερη δυνατή δόση και τις λιγότερες συστηματικές παρενέργειες. Έτσι επιτυγχάνεται η χορήγηση χαμηλών δόσεων φαρμάκου απευθείας στο σημείο δράσης των υποδοχέων πόνου.

Η τοποθέτηση αντλίας ενδείκνυται κυρίως για ασθενείς με πόνο καρκινικής αρχής που δεν δύναται να αντιμετωπισθούν με συντηρητική θεραπεία και σε περιπτώσεις όπου η συντηρητική αντιμετώπιση επιπλέκεται με υψηλά ποσοστά συστηματικών επιπλοκών.

Η εμφύτευση αντλίας γίνεται συνήθως με γενική αναισθησία ή μέθη. H χειρουργική τεχνική περιλαμβάνει την εισαγωγή του καθετήρα έγχυσης στον υπαραχνοειδή χώρο μέσω οσφυονωτιαίας παρακέντησης στο ύψος των κατώτερων οσφυϊκών  διαστημάτων, έχοντας τον ασθενή σε πλάγια θέση. Ο καθετήρας προωθείται ακτινοσκοπικά έως το ύψος των κατώτερων θωρακικών διαστημάτων. Στη συνέχεια το άκρο του καθετήρα ενώνεται μέσω ενός συνδετικού καθετήρα  με τη γεννήτρια της αντλίας, η οποία εμφυτεύεται υποδορίως στην πλάγια επιφάνεια της κοιλιακής χώρας. Η χορηγούμενη δόση φαρμάκου εξατομικεύεται και τροποποιείται ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενούς με την βοήθεια ενός εξωτερικού προγραμματιστή. Η αντλία ανατροφοδοτείται με φάρμακο σε τακτά χρονικά διαστήματα ανάλογα με τις ημερήσιες ανάγκες του ασθενούς. Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται συνήθως για τον έλεγχο του πόνου είναι η μορφίνη, η κλονιδίνη και η ζικονοτίδη.

Σε ασθενείς οι οποίοι κρίνονται από τον θεράποντα ιατρό ως υποψήφιοι για αντιμετώπιση με αντλία, χορηγείται αρχικά  μια δοκιμαστική δόση φαρμάκου μέσω οσφυονωτιαίας παρακέντησης και με τον τρόπο αυτό αξιολογείται τόσο από τον ίδιο τον ασθενή, όσο και από τον θεράποντα ιατρό το θεραπευτικό αποτέλεσμα που αναμένεται να έχει η χειρουργική εμφύτευση της αντλίας.

Η χειρουργική αυτή παρέμβαση θεωρείται το πιο προχωρημένο στάδιο θεραπείας που υπάρχει για την αντιμετώπιση του καρκινικού πόνου που ανθίσταται σε άλλα θεραπευτικά μέσα. 

Τι είναι η Νευρόλυση με χρήση ραδιοσυχνοτήτων ή κρυοπηξίας

Η θεραπεία του χρόνιου πόνου με χρήση ραδιοσυχνοτήτων ή κρυοπηξίας αποτελούν χαμηλού κινδύνου τεχνικές αντιμετώπισης του χρόνιου πόνου  με πολύ ενθαρρυντικά μακροπρόθεσμα αποτελέσματα. Οι ραδιοσυχνότητες αποτελούν μια μορφή ενέργειας που στοχεύει στην θερμοκαυτηρίαση των νεύρων που εκλύουν τον πόνο. Η κρυοπηξία προσφέρει νευρικό αποκλεισμό μέσω χρήσης υγρού αζώτου σε χαμηλές θερμοκρασίες. Και οι δύο τεχνικές εφαρμόζονται  με τοπική αναισθησία ή μέθη. Χρησιμοποιούνται πολύ λεπτές βελόνες που εισάγονται κάτω από ακτινοσκοπική ή υπερηχογραφική καθοδήγηση κοντά στις επώδυνες νευρικές δομές.

Πολλά άτομα που υποβάλλονται στην εν λόγω θεραπεία, βιώνουν μακροχρόνια ανακούφιση από τον πόνο και βελτίωση της λειτουργικότητας των πασχόντων περιοχών. Η μέθοδος μπορεί να εφαρμοσθεί στον αυχένα, τον ώμο, την πλάτη, την μέση, τους γλουτούς, την ιερολαγόνια άρθρωση, τον κόκκυγα, το γόνατο και τον άκρο πόδα. Είναι επίσης πολύ αποτελεσματική τεχνική αντιμετώπισης της νευραλγίας τριδύμου, της μεσοπλεύριας νευραλγίας, της ινιακής κεφαλαλγίας, της αθροιστικής κεφαλαλγίας, και του χρόνιου πυελικού άλγους. Με την θερμοκαυτηρίαση ελέγχεται επίσης αποτελεσματικά ο πόνος συμπαθητικής αρχής μέσω νευρόλυσης των συμπαθητικών πλεγμάτων.

Πριν την εφαρμογή των θεραπειών αυτών, οι ασθενείς υποβάλλονται σε νευρικό αποκλεισμό με ενέσιμες ουσίες στην πάσχουσα περιοχή, οπότε εκτιμάται το κατά πόσο θα είναι αποτελεσματική η αντιμετώπιση τους με θερμοπηξία ή κρυοπηξία. Η ανακούφιση από τον πόνο παρατηρείται μέσα σε μερικές μέρες έως και 3 εβδομάδες από την εφαρμογή της θεραπείας. Η διάρκεια ανακούφισης είναι συνήθως 12-18 μήνες. Η μέθοδος μπορεί να επαναληφθεί εκ νέου μετά το πέρας της διάρκειας δράσης.

Στις πιθανές επιπλοκές ανήκουν το αίματωμα, η μόλυνση, η παροδική αύξηση του πόνου, η ανάπτυξη νευρώματος και νευρίτιδος, το μούδιασμα και οι παραισθησίες στην απονευρωμένη περιοχή και σπανιότερα η κάκωση αγγειακών ή νευρικών δομών. 

Τι είναι η Κυφοπλαστική και η Σπονδυλοπλαστική

Πρόκειται για ελάχιστα επεμβατικές θεραπείες, οι οποίες εκτελούνται με διαδερμική προσπέλαση και ενδείκνυνται  για τη θεραπεία του πόνου σε ασθενείς με οστεοπορωτικά και παθολογικά κατάγματα των σπονδύλων από μεταστατική καρκινική νόσο. Η κυφοπλαστική αποκαθιστά το ύψος του σπονδύλου με χρήση ειδικού μπαλονιού και εισαγωγή τσιμέντου, ενώ η σπονδυλοπλαστική αφορά σε απλή εισαγωγή τσιμέντου στον καταγματικό σπόνδυλο.  Και οι δύο  τεχνικές γίνονται μέσω ειδικών trocar που εισάγονται διαδερμικά υπό ακτινοσκοπικό έλεγχο στους αυχένες των σπονδύλων και προωθούνται στο σπονδυλικό σώμα, όπου γίνεται η έγχυση του τσιμέντου ταχείας πήξης. Το τσιμέντο σταθεροποιεί τον σπόνδυλο και αποτρέπει την ανάπτυξη κύφωσης στα πάσχοντα σημεία. 

Η κυφοπλαστική επιλέγεται για πρόσφατα κατάγματα (έως 6 μηνών). Και οι δύο τεχνικές μπορούν να εφαρμοσθούν σε πολλά επίπεδα της σπονδυλικής στήλης. Έχουν μικρό ποσοστό επιπλοκών και προσφέρουν άμεση ανακούφιση από τον πόνο και ταχεία αποκατάσταση του ασθενούς. Χρειάζονται νοσηλεία μιας μέρας. Σε ασθενείς υψηλού κινδύνου γίνεται να ολοκληρωθούν με μέθη και όχι γενική αναισθησία. 

Τι είναι οι αποκλεισμοί συμπαθητικών γαγγλίων και πλεγμάτων

Ο καρκινικός πόνος που προκύπτει από τον σπλαχνικό ερεθισμό ακολουθεί προσαγωγές συμπαθητικές και παρασυμπαθητικές οδούς. Ο αποκλεισμός των συμπαθητικών οδών μειώνει τα μηνύματα πόνου που φθάνουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα. 

Τι είναι ο αποκλεισμός του ηλιακού πλέγματος

Ο αποκλεισμός του ηλιακού πλέγματος συνίσταται σε απευθείας έγχυση φαρμακευτικών ουσιών σε μία δέσμη συμπαθητικών γαγγλίων που βρίσκονται μπροστά από την αορτή και αποτελούν σταθμό μεταφοράς μηνυμάτων από τα όργανα της κοιλιάς προς το κεντρικό νευρικό σύστημα. 
Ενδείκνυται σε περιπτώσεις έντονου πόνου ανθεκτικού στην φαρμακευτική αγωγή σε ασθενείς με καρκίνο παγκρέατος ή χρόνια παγκρεατίτιδα. 

Με τον ασθενή σε πρηνή θέση και υπό τοπική αναισθησία, εισάγεται κάτω από ακτινοσκοπική καθοδήγηση μια βελόνα που διέρχεται από το πλάγιο τμήμα του πρώτου οσφυϊκού σπονδύλου, το άκρο της οποίας στην τελική του θέση φθάνει στην περιοχή ακριβώς μπροστά από την αορτή. Γίνεται έγχυση σκιαγραφικού για απεικόνιση του πλέγματος και αμέσως μετά δίνεται το τοπικό αναισθητικό και η κορτιζόνη. Μέσω της διαδικασίας αυτής μπορούν να εγχυθούν και νευρολυτικοί παράγοντες, όπως η αλκοόλη και η φαινόλη, οι οποίοι έχουν καταστροφική δράση. Το block με τοπικό αναισθητικό και κορτιζόνη έχει δράση για λίγες μέρες. Όσοι ασθενείς ανταποκριθούν θετικά, μπορούν να υποβληθούν σε δεύτερο χρόνο σε νευρόλυση με χρήση ραδιοσυχνοτήτων, η οποία προσφέρει μακρά θεραπευτική δράση.

Τι είναι ο αποκλεισμός του γαγγλίου Impar

Το γάγγλιο Impar είναι το τελευταίο γάγγλιο του συμπαθητικού συστήματος, το όποιο σχηματίζεται από τη συνένωση των δύο συμπαθητικών αλυσίδων, της δεξιάς και της αριστερής. Βρίσκεται ακριβώς κάτω από τον κόκκυγα, που αποτελεί την τελική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Ο αποκλεισμός του γαγγλίου έχει θέση στην θεραπευτική διαχείρiση του χρόνιου πυελικού και ορθικού άλγους και της κοκκυγοδυνίας.

Με τον ασθενή σε πρηνή θέση και υπό τοπική αναισθησία και ακτινοσκοπική καθοδήγηση, εισάγεται μια λεπτή βελόνα, η οποία διαπερνά τον ιεροκοκκυγικό σύνδεσμο και μέσω της υποκείμενης άρθρωσης προωθείται ακριβώς κάτω από τον κόκκυγα, όπου βρίσκεται το γάγγλιο. Μπροστά από το γάγγλιο εδράζεται το ορθό, όποτε θέλει ιδιαίτερη προσοχή στην προώθηση της βελόνας για να αποφευχθεί η τρώση του ορθού. Μετά τη σωστή τοποθέτηση, εγχύεται σκιαγραφική ουσία για απεικόνιση του γαγγλίου και αμέσως μετά τοπικό αναισθητικό και στεροειδές. Επί επιτυχούς ελέγχου του πόνου, σε δεύτερο χρόνο γίνεται η απονεύρωση του γαγγλίου με χρήση ραδιοσυχνοτήτων ή κρυοπηξίας. Η όλη διαδικασία είναι αρκετά ασφαλής και το ποσοστό επιπλοκών μικρό. Οι επιπλοκές αφορούν τοπικό πόνο και μούδιασμα, μόλυνση, αιμάτωμα και τρώση του ορθού.

Τι είναι ο αποκλεισμός του οσφυϊκού συμπαθητικού πλέγματος

Τα οσφυϊκά συμπαθητικά γάγγλια, αποτελούν ενδιάμεσο σταθμό μεταφοράς μηνυμάτων από την περιφέρεια προς το νωτιαίο μυελό και ρυθμιστικό σύστημα της αιματικής ροής στα κάτω άκρα. Ο αποκλεισμός τους ενδείκνυται σε περιπτώσεις ανθεκτικού  πόνου επί εδάφους αντανακλαστικής δυστροφίας-καυσαλγίας, μεθερπητικής νευραλγίας, αγγειακής ανεπάρκειας και περιφερικής νευροπάθειας.

Τα οσφυϊκά συμπαθητικά γάγγλια εδράζονται στο προσθιοπλάγιο τριτημόριο του δεύτερου, τρίτου και τέταρτου οσφυϊκού σπονδύλου. Με τον ασθενή σε πρηνή θέση και με τοπική αναισθησία, εισάγονται κάτω από ακτινοσκοπικό έλεγχο διαδοχικά 3 βελόνες, οι οποίες προωθούνται στα πλάγια τον σπονδυλικών σωμάτων με το άκρο τους να φθάνει στο πρόσθιο 1/3 των σπονδυλικών σωμάτων. Χορηγείται σκιαγραφική ουσία και επί ικανοποιητικής απεικόνισης, χορηγείται το διάλυμα τοπικού αναισθητικού και στεροειδούς. Για μακρά θεραπευτική δράση, απαιτούνται διαδοχικές συνεδρίες φαρμακευτικού αποκλεισμού ή νευρόλυση με χρήση ραδιοσυχνοτήτων. 

Τι είναι ο αποκλεισμός του άνω υπογαστρίου πλέγματος

Το άνω υπογάστριο πλέγμα εδράζεται μπροστά από το σώμα και το μεσοσπονδύλιο δίσκο του πέμπτου οσφυϊκού σπονδύλου. Αποτελεί ενδιάμεσο σταθμό επεξεργασίας μηνυμάτων από τα όργανα της πυέλου, τα γεννητικά όργανα και το περίνεο. Ο αποκλεισμός του πλέγματος ενδείκνυται για την διαχείριση του χρόνιου πυελικού άλγους, όπως είναι το άλγος από παθήσεις της ουροδόχου κύστης, από ενδομητρίωση, από καρκινική νόσο της ουροδόχου κύστης, του ορθού, των ωοθηκών και των όρχεων. 

Υπάρχουν δύο διαφορετικές προσπελάσεις για τον αποκλεισμό. Με τον ασθενή σε πρηνή θέση και υπό ακτινοσκοπικό έλεγχο, στην πρώτη προσπέλαση η βελόνα προωθείται εκατέρωθεν από το κατώτερο πλάγιο τμήμα του πέμπτου οσφυϊκού σπονδύλου και το άκρο της φθάνει ακριβώς μπροστά από τον Ο5 σπόνδυλο, ενώ στη δεύτερη, η βελόνα φθάνει μπροστά από τον σπόνδυλο , περνώντας μέσα από το μεσοσπονδύλιο δίσκο του Ο5-Ι1 διαστήματος. Αμέσως μετά άφιξη της βελόνας στο στόχο, δίνεται σκιαγραφική ουσία και ακολουθεί η χορήγηση του αναισθητικού διαλύματος. Επί επιτυχούς αποκλεισμού, ο ασθενής υποβάλλεται σε δεύτερο χρόνο σε θεραπεία με ραδιοσυχνότητες, το αποτέλεσμα της οποίας διαρκεί πάνω από ένα έτος συνήθως. Η καταστροφή του γαγγλίου μπορεί να γίνει και με έγχυση νευρολυτικών παραγόντων, όπως η αλκοόλη και η φαινόλη.

Όπως συμβαίνει με τις περισσότερες επεμβατικές διαδικασίες, ο αποκλεισμός του υπογαστρικού πλέγματος μπορεί να σχετίζεται με ορισμένους κινδύνους που ωστόσο είναι σπάνιοι. Οι επιπλοκές αφορούν σε κάκωση αγγειακών ή νευρικών δομών, κατακράτηση υγρών, διαταραχές στη λειτουργία του εντέρου, κεφαλαλγία, αιμάτωμα στην περιοχή και μόλυνση.

Τι είναι ο αποκλεισμός του αστεροειδούς γαγγλίου (stellate ganglion)

Οι συμπαθητικές ίνες για το κεφάλι, το λαιμό, την καρδιά και τα άνω άκρα μέσω της συμπαθητικής αλυσίδας συνάπτονται στα άνω, μεσαία και κάτω αυχενικά γάγγλια. Το αστεροειδές γάγγλιο υπάρχει στο 80% του γενικού πληθυσμού και σχηματίζεται από τη σύντηξη  του κατώτερου αυχενικού με το ανώτερο θωρακικό γάγγλιο. Βρίσκεται  εκατέρωθεν στο πρόσθιο τμήμα του έκτου και έβδομου αυχενικού σπονδύλου στο επίπεδο συμβολής του σπονδυλικού σώματος με την εγκάρσια απόφυση. Οι προγαγγλιακές ίνες γαγγλίου συνεχίζουν να ταξιδεύουν μέσω της αυχενικής συμπαθητικής αλυσίδας, ενώ οι μεταγαγγλιακές ίνες παρέχουν τη συμπαθητική νεύρωση των άνω άκρων. Ο συμπαθητικά διαμεσολαβούμενος πόνος της κεφαλής, του τραχήλου και των άνω άκρων δύναται να αντιμετωπισθεί με αποκλεισμό του αστεροειδούς γαγγλίου. Κλινικές περιπτώσεις τέτοιου πόνου είναι το Σύνδρομο σύνθετου περιοχικού πόνου, ο πόνος από περιφερική αγγειακή νόσο, η μεθερπητική νευραλγία, ο στοματοπροσωπικός πόνος, ο πόνος μέλους φάντασμα, η αγγειακή κεφαλαλγία και κάποιες περιπτώσεις μετεγχειρητικού πόνου.

Λόγω του υψηλού κινδύνου ανεπιθύμητων ενεργειών, όπως ο πνευμοθώρακας και η τρώση μεγάλων αγγείων, προτείνεται πάντα  η προσέγγιση του γαγγλίου κάτω από ακτινοσκοπική ή υπερηχογραφική καθοδήγηση και όχι η τυφλή προσέγγιση.

Όταν η προσπέλαση είναι υπερηχογραφικά καθοδηγούμενη, ο ασθενής τοποθετείται σε ύπτια θέση με τον αυχένα ελαφρώς τεντωμένο και το κεφάλι γυρισμένο προς την αντίθετη πλευρά. Αναγνωρίζεται το φύμα του Chassaignac  στην εγκάρσια απόφυση του Α6 σπονδύλου και οι επιμήκεις τραχηλικοί μύες άνωθεν αυτού. Η έγχυση γίνεται στην περιτονία αυτών των μυών. Εγχύεται τοπικό αναισθητικό και κορτιζόνη.  Το γάγγλιο μπορεί στην πορεία να απονευρωθεί με χρήση ραδιοσυχνοτήτων ή κρυοπηξίας για μακρό σε διάρκεια θεραπευτικό αποτέλεσμα.

Στον ακτινοσκοπικά καθοδηγούμενο αποκλεισμό του γαγγλίου ο ασθενής τοποθετείται σε ύπτια θέση  με τον αυχένα σε ελαφρά υπερέκταση. Αναγνωρίζεται το σώμα του του Α7 σπονδύλου και το σημείο συμβολής αυτού με την εγκάρσια απόφυση. Με τη χρήση των δακτύλων του αριστερού χεριού του θεράποντα απωθούνται τα αγγεία προς τη μία πλευρά και ο οισοφάγος και η τραχεία προς την άλλη. Η βελόνα εισάγεται στο σημείο στόχο, ακουμπά το κόκκαλο και αποσύρεται ελαφρώς ώστε να είναι γίνει η έγχυση μέσα στους επιμήκεις τραχηλικούς μύες όπου βρίσκεται το γάγγλιο. Η έγχυση γίνεται μετά από σκιαγράφηση του γαγγλίου.  Αμέσως μετά την έγχυση εμφανίζεται παροδικό Σ.Horner (μύση και βλεφαρόπτωση σύστοιχα) που αποτελεί και ένδειξη επιτυχούς αποκλεισμού.

Στις πιθανές επιπλοκές επιπλοκές της διαδικασίας ανήκουν η κάκωση νευρικών και αγγειακών δομών, ο πνευμοθώρακας, η κάκωση του θυρεοειδούς, του οισοφάγου ή της τραχείας, η ενδαγγειακή έγχυση με εμφάνιση επιληπτικών σπασμών και έκπτωσης του επιπέδου συνείδησης, το βράγχος φωνής, η δυσχέρεια αναπνοής και η μόλυνση.